poemtopia

poem is mylife

Archive for June, 2010

မဂၤလာေစ်းမီးေလာင္မႈ

Posted by ဖိုးဂ်ယ္ On June - 27 - 2010 ADD COMMENTS Subscribe here

၂၄.၀၅.၂၀၁၀ ႔နံနက္ ၈:၂၀ခန္႔ တြင္ မဂၤလာေတာင္ၫြန္႔ၿမိဳ႕နယ္ရိွ မဂၤလာေစ်း၊ ပင္မေစ်း႐ံု စတုတၳထပ္တြင္ ေဆး၀ါးနဲ႕ပရိေဘာဂေတြ ေရာင္းေသာ အထပ္မွ ေဆးပစၥည္းေရာင္းသည့္ ဆိုင္ခန္းအမွတ္ (၈၀/၈၁) ႏွစ္ခန္းတြဲမွ ၀ါယာေရွာ့ျဖစ္ကာ စတင္မီးေလာင္သည္။ မီးေလာင္ၿပီး ၁၀ မိနစ္ခန္႔ ၾကာေသာအခါ ေစ်းေခါင္မိုးေပၚမွာ လူ၁၁ဦးခန္႕  ပိတ္မိေနေသာေၾကာင့္ မီးသတ္သမားမ်ားက အသက္ကယ္ေလႇခါးျဖင့္ ကယ္တင္ႏိုင္တာကို ေတြ႔ရွိခဲ့ရသည္။

မီးသည္  ည ၉ နာရီ ဆက္လက္ ေတာက္ေလာင္ေနဆဲျဖစ္ၿပီး မီးသတ္သမား ၂၀ ေက်ာ္ ဒဏ္ရာရတယ္ဟု သတင္းရရွိပါသည္။ အဆိုပါမီးေလာင္မႈျဖစ္စဥ္ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ပဲခူးတိုင္းတို႔မွ မီးသတ္ယာဥ္ အစီး ၇၀ ၀န္းက်င္ႏွင့္ မီးသတ္အင္အား ၁၅၀၀ ေက်ာ္တို႔ ၀ိုင္း၀န္းျငိမ္းသတ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

မဂၤလာေစ်းကဲ့သုိ႕ေသာ ေစ်းအခ်ိဳ႔သည္ မီးသတ္ စနစ္ လံုးဝ မပါရွိသလို မီးေလာင္ရင္လဲ ၿငိမ္းသတ္ရန္ မလြယ္ေသာ အေျခေနေတြ ျဖစ္ပါသည္။ ယခု မီးေလာင္ေနေသာ အေျခေနတြင္ မီးသတ္ကားမ်ားသည္ ေစ်းအတြင္းသို႕ ဝင္ေရာက္ ၿငိမ္းသတ္ခြင့္ မရပဲ လမ္းမေပၚကေန ၿငိမ္းေနရသျဖင့္ အရာမေရာက္သကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနပါသည္။ ထိုအျပင့္ ေစ်းႀကီးေရွ႕ရွိ ခိုင္မာေသာ Billboard ႀကီးမ်ားကလဲ မ်ားစြာအေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ေစသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္သည္လဲ ဖ်က္လြယ္ ျဖဳတ္လြယ္ေသာ အကာရံမ်ားသာရွိသင့္ၿပီး အေဆာက္ဦး စတင္ေဆာက္လုပ္တည္းက မီးၿငိမ္းသတ္ေသာ စနစ္ေတြ တပ္ဆင္ထားသင့္ပါသည္။ ဥပမာ – Smoke detectors, Heat Detectors, Automatic Sprinkler ect. ( Hose-reel System ) သည္လဲ အေဆာက္ဦးတခုတြင္ မပါမျဖစ္ အေရးႀံကီးသည္။ ထိုအျပင္ အေရးေပၚထြက္ေပါက္၊ မီးသတ္ဗူး စသည္မ်ားလဲ ရွိသင့္သည္။

( Fire Hose-reel, အင္တာနက္မွ ကူးယူသည္ )

မဂၤလာေစ်းမီးေလာင္မႈမွာ မီးၫြန႔္အား ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္အတြက္ အခ်ိန္ နာရီ ၂၀ ၀န္းက်င္ ၾကာျမင့္ခဲ့သည့္အတြက္ အဆိုပါၾကာျမင့္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ မီးေလာင္ကြၽမ္းမႈ ျဖစ္စဥ္မ်ား အနက္ အခ်ိန္အၾကာဆံုး မီးေလာင္ကြၽမ္းမႈျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ မဂၤလာေတာင္ၫြန္႔ၿမိဳ႕နယ္၊ သေျပကုန္းရပ္ကြက္ရွိ မဂၤလာေစ်းႀကီး မီးေလာင္မႈသည္ ျမန္မာေငြ သိန္းေပါင္း ၂ သိန္း ၁ေသာင့္းခန္႔ ဆံုးရႈံးခဲ့သည္။ ထိုေစ်းႀကီးကို မွီခိုေနေသာ ဆိုင္ရွင္မ်ားႏွင့္ အလုပ္သမား ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာအား အခက္ခဲေတြ႕ေစပါသည္။

” ဒီမီးေလာင္ကြၽမ္းမႈကို ကြၽန္ေတာ္တို႔မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕အေနနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္ခက္ခဲခဲ မီးထိန္းခဲ့ရပါတယ္။ ေမလ ၂၄ ရက္ေန႔ မြန္းလြဲ ၁ နာရီေလာက္မွာ စတုတၳထပ္ပဲ ေလာင္စဥ္အခ်ိန္မွာ မီးထိန္းႏိုင္ခဲ့ၿပီလို႔ ယူဆခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ မီးက ဆက္ေလာင္ၿပီး အေပၚထပ္ကို ကူးသြားပါတယ္။ အေပၚထပ္မွာက စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ အထည္ဂိုေဒါင္၊ ေဆးဂိုေဒါင္ေတြနဲ႔ ဂက္စ္အိုးေတြ၊ ဆိုဖာခံုေတြဆီကို မီးကကူးသြားေတာ့ ၆ နာရီ ၁၅ မိနစ္ ၀န္းက်င္အခ်ိန္မွာ မီးကေတာ္ေတာ္ေလး မီးၫြန္႔ျပန္အရွိန္ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စတုတၳထပ္မွာ မီးျငိမ္းေနတဲ့ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕ ေတြေတာင္ စိုးရိမ္ရလို႔ေအာက္ကို အားလံုးေျပးဆင္းခဲ့ရပါတယ္။ စတုတၳထပ္မွာတုန္းက ဆိုင္ခန္းေတြက တစ္ခန္းကို (၅) ေပပတ္လည္ပဲရွိရမယ့္ ဟာကို သူတို႔ေတြက လူသြားလမ္းေတြ အထိပါ တိုးခ်ဲ႕ထားတာေတြ႕ရတယ္။ ဆိုင္ခန္းတစ္ခန္းနဲ႔ တစ္ခန္းမွာ အလူမီနီယံ တံခါးေတြနဲ႔ ကာထားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မီးသတ္တဲ့အခါမွာ ေရက တစ္ဖက္ဆိုင္ေတြကို ထိုးမေဖာက္ခ့ဲဘူး။ လူသြားလမ္းေတြမွာလည္း အထုပ္အထုပ္ႀကီးေတြ၊ ပစၥည္းေတြကို ထားရွိေတာ့ ၀င္ထြက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္ခဲခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ည ၁၁ နာရီခြဲေလာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြ စတုတၳထပ္ရဲ႕တခ်ဳိ႕ အခန္းေတြကို ၀င္ခြင့္ရလို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး အေျခအေနေကာင္းခဲ့တယ္။ နံနက္ ၄ နာရီခြဲ ၀န္းက်င္မွာ မီးၫြန္႔ကိုထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္”ဟု မီးသပ္တပ္ဖဲြ႕၀င္တစ္ဦးက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ဖိုးဂ်ယ္

တေန႕သ၌ ကၽြန္ေတာ္ သဘာပတိသည္ ငေပါေဂဟာ၏ စည္ပင္ဝၿဖိဳးေနသည္ကုိ သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပ၍ ေဂဟာအတြင္းသို႕ round လွည့္ရန္ အလို႔ငွာ ရုပ္ဖ်က္ျခင္း အမႈကိစၥကို ေဂဟာအေက်ာ္အေမာ္ ဖိုးဂ်ယ္ျဖင့္ တိုင္ပင္ကာ ရုပ္ဖ်က္၏။ ေဘာင္းဘီခၽြတ္လိုက္သည္။ သုိ႕ေသာ္ ေတာင္ရွည္ပုဆိုး က်န္ပါေသးသည္။ ထို႔ေနာက္ စီးထားေသာ တရုတ္ျပည္ထုတ္ LV ကုိ ခၽြတ္က မေန႕က ဝယ္ထားေသာ ဖိနပ္ေတြထဲက ပံုအတံုးဆံုး LV ေျခညွပ္ဖိနပ္ကုိ ယူလိုက္သည္။ မည္သူမွ မမွတ္မိေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ဖိနပ္လဲ စီးကာ ရုပ္ဖ်က္လိုက္၏။ တြင္း၂ကို ငတိရုပ္ဖ်က္ထားေၾကာင္း မည္သူကုိမွ မေျပာရန္ ႀကိဳတင္ အမိန္႔ခ်ထားေလသည္။
သုိ႕ေသာ္ ညက အရက္မူးကာ ငတိကိုယ္တိုင္ မနက္ျဖန္ ရုပ္ဖ်က္ကာ round လွည့္မည့္အေၾကာင္းကုိ အာေပါင္ အာရင္း သန္သန္ျဖင့္ ေျပာထားေသာေၾကာင့္ အကုန္လံုး သိေနသည္ကုိ တြင္း၂က မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ေခါင္းၿငိမ့္ၿပီး ငတိ စိတ္ခ်မ္းသာေစရန္ ” ဟုတ္ကဲ့ ” ဟု ေျပာေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ေဂဟာအတြင္းသို႕ လွည့္လည္ လမ္းသလား ၾက့ည္ရာ မိမိကုိ မည္သူမွ မမွတ္မိပဲ အံ့အားသင့္ေသာ မ်က္ႏွာေတြျဖင့္ ၾကည့္ေနၾကေလသည္။ ကဲ ဘယ္ေလာက္ ရုပ္ဖ်က္တာ ပီျပင္လဲ ဟု ဖိုးဂ်ယ္က ျပားေနေသာ ရင္ကို ေကာ့ျပ၏ ေတာ္ေသးသည္ ဖိုးဂ်ယ္က ေဘာင္းဘီခၽြတ္ အဖြဲ႕ဝင္ မဟုတ္သျဖင့္ မေတာ္တေရာ္ေတြ မျမင္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ေဘးတြင္ တြင္း၂က ေဘာင္းဘီခၽြတ္ လိုက္ေသာေၾကာင့္ ဝတ္စရာ မရွိ၍ လန္ကြတ္တီေလးျဖင့္ ပါလာကာ “ငဂ်ယ္ သြားၾကစို႕ဗ်ာ ” ဟု လက္တို႕မွ လွည့္ထြက္လာခဲ့ေလသည္။ ညတည္းက သူ႕အား ငဗီဟုေခၚရန္ ငတိအား ငဂ်ယ္ဟု ေခၚမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာထားေလသည္။

တြင္း၂သည္ မနက္မွ ငတိ မသိခင္ ပံ်ဝံဆီက ေတာင္းထားေသာ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ လမ္းျပေျမပံုကုိ စိတ္ထဲမွ ရြတ္ဖတ္ေနေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ၉၆၉၃ ျဖင့္ round လွည့္ေလရာ

ငတိက “ေဝ့ . . . ငဗီ ေရွ႔က တိုက္တတိုက္လံုးၾကီး မည္းေနပါ့လား ဟ . . . . ဘာျဖစ္တာတုန္း “
ထိုအခါ တြင္း၂ တကိုယ္လံုး ၾကက္သီးေမႊးညင္းေတြထကုန္၏ ပါးစပ္မွလဲ ” ေသၿပီ ဆရာ ” စိတ္ထဲမွ ပံ်ဝံကုိ က်ိန္ဆဲေနေလသည္။ ဒင္း သတင္းမွား ေပးတာလား၊ သက္သက္ ေခ်ာက္ခ်တာလား၊ ဒါမွ မဟုတ္ ငါက်က္ထားတာပဲ မွားတာလား ဟ ေတြေဝေနစဥ္ ဒီေစ်းမီးေလာင္တာ မသိေအာင္ ေရွာင္ခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ တည ့္တည့္တိုးေနတယ္။
ထိုစဥ္ ငတိက ” ဘာျဖစ္တာတုန္း ငဗီရ”
“ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ငဂ်ယ္ရ အခုေခတ္က Emo ေခတ္ေလ ဒီေတာ့ တိုက္ေတြကုိလဲ Emo ဆန္ဆန္ျဖစ္ေအာင္
အမႈေရွာင္ နညက သူလိုခ်င္တယ္ဆုိလို႕ ေဆးသုတ္ခိုင္းထားတာ မိုက္တယ္ ဟုတ္. . . . ဟူး မျဖစ္ဘူး တေယာက္ေယာက္ကုိ ျမန္ျမန္ ေရာင္းမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္”
ငတိက ” ကဲေနာက္တေနရာ သြားတာေပါ့ ” ထိုအခါမွ တြင္း၂ သက္ျပင္းခ်ႏုိင္သည္။

“ဟ ငဗီေရ ေရွ႕က တိုက္က ပိုမိုက္တယ္ ဟ . . . . အေပၚ တထပ္ ႏွစ္ထပ္ေလာက္ပဲ မည္းေနတာ ရွိတ္ေျပးေနတဲ့ ပံုစံေလးကြ ဒါလဲ နည ဒီဇိုင္းပဲလား “

ငဗီ ” ဟိုက္ “
ငတိ ” ဒီတိုက္ေတာ့ ငါ ယူမယ္ကြာ ဘယ္သူမွ မသိေစနဲ႔ဦး မင္းလိုခ်င္ရင္လဲ နညကုိ တလံုးေလာက္ ဒီဇီုင္း လုပ္ခိုင္းေပါ့”
ငဗီ ” ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့ ”
ငတိ ” ေမာၿပီကြာ ေရခဲေရ ဝယ္ေသာက္ရေအာင္”
ငဗီ ” ေကာင္းသားပဲ ငဂ်ယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရင္ေတြ ပူေနတာ ”
ငတိ “ေရခဲေရ ၁ ခြက္ေလာက္”
ငဗီ “အာာာ ငဂ်ယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေရဆာတယ္ေလဗ်ာ “
ငတိ “ေအးေလ တေယာက္ တဝက္ေသာက္မယ္ေလကြာ . . . တခြက္ ဘယ္ေလာက္လဲ “
ေရခဲေရသည္ ” ၄၀၀၀ပါ “
ငတိ ” ကဲေရာ့ ၅၀၀၀ တန္ “
ေရခဲေရသည္ ” ေရာ့ tissue ယူသြား အမ္းစရာ ၁၀၀၀ တန္ မရွိလို႕”
အျပန္လမ္းတြင္ သူေတာင္းစား တေယာက္က ” တနား က်ပါ ခင္ဂ်ာ မယားႀကီး ျပဳျပင္ဖို႕နဲ႔ မယားငယ္ နားကပ္ဖိုးေလးေလာက္ပါ ”
ငတိလဲ အရမ္းသနား သြားသျဖင့္ ” ကဲ ကဲ ခုဏက အမ္းလိုက္တဲ့ tissue ထုတ္ ေပးလိုက္ကြာ ”
ငဗီက ” ဟုတ္ ငဂ်ယ္ “
ထိုအခါ သူေတာင္းစားက ” အာ ဗ်ာ တေယာက္လာလဲ tissue တေယာက္လာလဲ tissue နဲ႔ မလိုခ်င္ပါဘူးဗ်ာ ”
ငတိက ” အလကား ညာဏ္ မရွိတ့ဲ ေကာင္ ဒါေၾကာင့္ သူေတာင္းစားျဖစ္ၿပီး မိန္းမ ၂ေယာက္ပဲ ရေသးတာ ” သူေတာင္းစား ” ဗ်ာ ”
ငတိ ” ဟုတ္တယ္ေလ ၁၀၀၀ တန္ မရွိေတာ့ tissue ေပးတာေပါ့ မင္းက စုၿပီး ေရခဲေရသည္ေတြကုိ ျပန္သြင္းေပါ့ သူမ်ားေတြ လုပ္တာ မျမင္ဖူးဘူးလား ”
သူေတာင္းစား ” ဟုတ္သားပဲ ဒီလမ္းရဲ႕ ေစ်းသည္ေတြဆီက စာရြက္ေလးျပၿပီး ပိုက္ဆံ လိုက္လုိက္ ေတာင္းေနတဲ့ အဆင့္ျမင့္ လိုင္စင္ရ သူေတာင္းစားဆို tissue ကို ၁၀၀၀၀ ဖိုး ၉ထုတ္ နဲ႔ ျပန္ေရာင္းတယ္ မွန္လိုက္ေလဗ်ာ ဒါဆုိ ေနာက္ မိန္းမတေယာက္ေလာက္ေတာ့ ထပ္ယူလို႕ရၿပီ ေက်းဇူးပါ ဗ်ာ “
ငတိ ” ေအး မင္းကုိ ေပးတာ တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ေနေသာ ကုန္စည္ဖလွယ္ နည္းပညာ ပဲ ”
တြင္း ၂ ” ငဂ်ယ္ ျပန္မယ္ဗ်ာ”
ငတိ ” ေအး ေအး ျပန္ေရာက္မွ ၁၀၀၀၀ တန္တို႕ ၁၀၀၀၀၀ တန္တို႕ ထပ္ထုတ္ဖို႕ အစည္းေဝးက်င္းပရဦးမယ္ ”
ငဗီ ” လိုေနတာက ၁၀၀၀ တန္ေလ ငဂ်ယ္ရ “
ငတိ ” ပိန္းလိုက္တဲ့ ငဗီ ငါက ေသးေသးေလးေတြ မလုပ္ခ်င္ဘူး . . . သူတို႕ကုိ နည္းပညာ ေပးထားၿပီပဲ ေတာ္ေရာေပါ့ ကမၻာမွာ ငါတုိ႕ ေဂဟာခုပဲ အဲ့နည္း ျပန္ေဖာ္ထုတ္ေသးတာ ”

အျပန္လမ္းတြင္ ေဆာင္ရန္လမ္းမွ ဘာျပႆနာမွမျဖစ္ပဲ ျပန္ေရာက္ရန္ တြင္း၂ ႀကိတ္၍ ဆုေတာင္းေနေလသည္။ သို႕ေသာ္ ဆုေတာင္း မျပည့္ေပ

ငတိ ” ငဗီ ေရွ႕က လူေတြက သံခ်ပ္ကာ ဦးထုတ္ေတြ စြတ္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနပါလား ဘယ္သူေတြတုန္း ဟ ”
ငဗီ ” ေအာ္ အဲ့တာ အတင္းေထာက္ေတြပါ အတင္းေမးဖို႕ သြားေနၾကတာ”
ငတိ ” ေဟ . . . . ဘယ္လို ”
ငဗီ “ေမ့လို႕ မဟုတ္ပါဘူး အရင္ေန႕က ကူးသန္း လုပ္သြားတဲ့ ပရိုးမိုးရွင္းေအာင္ျမင္လို႕ပါ “

ငတိ ” ေအာ္ ေအး ေအး ဟုတ္သားပဲ ငါေတာင္ တလံုးယူလာေသးတာပဲ”
ငတိလဲ ေဂဟာျပန္ေရာက္ေတာ့ ရုပ္ဖ်က္တဲ့ အတိုင္းပဲ ေနလို႕ ေကာင္းသျဖင့္ ေဘာင္းဘီ ျပန္မဝတ္ေတာေပ။

ငေပါမ်ားေဂဟာမွာ တင္ထားၿပီးသားေလးပါ။

Knowledge Sharing and Collaboration on Open Talk

Posted by ဖိုးဂ်ယ္ On June - 13 - 2010 1 COMMENT Subscribe here

မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ …

M51A Group & Mysuboo Fan Club တို႔ ဦးစီးက်င္းပမည့္ Knowledge Sharing and Collaboration on Open Talk အစီအစဥ္ သစ္တခုကို ဇြန္လ ၂၀ ရက္ (တနဂၤေႏြေန႔) တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ေရႊဂံုတိုင္ရွိ Excel Treasure Hotel 10th Floor ရွိ Meeting Room တြင္ ေန႔လည္ ၂ နာ၇ီ မွ ညေန ၅ နာရီထိ က်င္းပ ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ Domain , Hosting Sever မ်ားအေၾကာင္း ႏွင့္ ၄င္းတို႔ရဲ႕အလုပ္လုပ္ေဆာင္ပုံ ၀ယ္ယူအသုံးျပဳပုံမ်ား အေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးေျပာၾကား မည္ျဖစ္ပါသည္။ လူဦးေရ အေယာက္ ၈၀ သာ ကန္႔သတ္ထားပါသၿဖင့့္ mistake51area@gmail.com တြင္ ၾကိဳတင္ စာရင္းေပးသြင္းထား နုိင္ပါေၾကာင္း အသိေပး အေၾကာင္းၾကား အပ္ပါသည္။

IT အေၾကာင္းဘာမွမသိေသးတဲ့သူမ်ား လည္းပါ၀င္ တတ္ေရာက္ ေဆြးေႏြး ေမးၿမန္းႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားးပါသည္။

ပြဲခ်ိန္ : 2:00 pm to 5:00 pm

ေနရာ : Excel Treasure Hotel (10th Floor)

ေန႔ရက္္: 20.June.2010 (Sunday)

***မွတ္ခ်က္***

ပြဲအတြက္ စပြန္စာေပးလိုသူမ်ားအား ေႏြးေထြးစြာ ပ်ဳငွာစြာၾကိဳဆိုလွ်က္ရွိေၾကာင္းအသိေပးအပ္ပါသည္။

ေလးစားစြာၿဖင့္

Mistake 51 Area Group & Mysuboo Fan Club (Admin)

www.m51a.com (Music & IT Development)

www.mysuboofanclub.com

Photo

Posted by ဖိုးဂ်ယ္ On June - 7 - 2010 5 COMMENTS Subscribe here

ခရီး ေဝး . . . .

Lonely

တိမ္တိုက္

အားပါးတရ

Depression

စိတ္တိုဒယ္ေနာ္ ဟြန္႕

VCD Cover :D

တေန႕သ၌ ကၽြန္ေတာ္ သဘာပတိသည္ ငေပါေဂဟာ၏ စည္ပင္ဝၿဖိဳးေနသည္ကုိ သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပ၍ ေဂဟာအတြင္းသို႕ round လွည့္ရန္ အလို႔ငွာ ရုပ္ဖ်က္ျခင္း အမႈကိစၥကို ေဂဟာအေက်ာ္အေမာ္ ဖိုးဂ်ယ္ျဖင့္ တိုင္ပင္ကာ ရုပ္ဖ်က္၏။ ေဘာင္းဘီခၽြတ္လိုက္သည္။ သုိ႕ေသာ္ ေတာင္ရွည္ပုဆိုး က်န္ပါေသးသည္။ ထို႔ေနာက္ စီးထားေသာ တရုတ္ျပည္ထုတ္ LV ကုိ ခၽြတ္က မေန႕က ဝယ္ထားေသာ ဖိနပ္ေတြထဲက ပံုအတံုးဆံုး LV ေျခညွပ္ဖိနပ္ကုိ ယူလိုက္သည္။ မည္သူမွ မမွတ္မိေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ဖိနပ္လဲ စီးကာ ရုပ္ဖ်က္လိုက္၏။ တြင္း၂ကို ငတိရုပ္ဖ်က္ထားေၾကာင္း မည္သူကုိမွ မေျပာရန္ ႀကိဳတင္ အမိန္႔ခ်ထားေလသည္။
သုိ႕ေသာ္ ညက အရက္မူးကာ ငတိကိုယ္တိုင္ မနက္ျဖန္ ရုပ္ဖ်က္ကာ round လွည့္မည့္အေၾကာင္းကုိ အာေပါင္ အာရင္း သန္သန္ျဖင့္ ေျပာထားေသာေၾကာင့္ အကုန္လံုး သိေနသည္ကုိ တြင္း၂က မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ေခါင္းၿငိမ့္ၿပီး ငတိ စိတ္ခ်မ္းသာေစရန္ ” ဟုတ္ကဲ့ ” ဟု ေျပာေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ေဂဟာအတြင္းသို႕ လွည့္လည္ လမ္းသလား ၾက့ည္ရာ မိမိကုိ မည္သူမွ မမွတ္မိပဲ အံ့အားသင့္ေသာ မ်က္ႏွာေတြျဖင့္ ၾကည့္ေနၾကေလသည္။ ကဲ ဘယ္ေလာက္ ရုပ္ဖ်က္တာ ပီျပင္လဲ ဟု ဖိုးဂ်ယ္က ျပားေနေသာ ရင္ကို ေကာ့ျပ၏ ေတာ္ေသးသည္ ဖိုးဂ်ယ္က ေဘာင္းဘီခၽြတ္ အဖြဲ႕ဝင္ မဟုတ္သျဖင့္ မေတာ္တေရာ္ေတြ မျမင္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ေဘးတြင္ တြင္း၂က ေဘာင္းဘီခၽြတ္ လိုက္ေသာေၾကာင့္ ဝတ္စရာ မရွိ၍ လန္ကြတ္တီေလးျဖင့္ ပါလာကာ “ငဂ်ယ္ သြားၾကစို႕ဗ်ာ ” ဟု လက္တို႕မွ လွည့္ထြက္လာခဲ့ေလသည္။ ညတည္းက သူ႕အား ငဗီဟုေခၚရန္ ငတိအား ငဂ်ယ္ဟု ေခၚမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာထားေလသည္။

တြင္း၂သည္ မနက္မွ ငတိ မသိခင္ ပံ်ဝံဆီက ေတာင္းထားေသာ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ လမ္းျပေျမပံုကုိ စိတ္ထဲမွ ရြတ္ဖတ္ေနေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ၉၆၉၃ ျဖင့္ round လွည့္ေလရာ

ငတိက “ေဝ့ . . . ငဗီ ေရွ႔က တိုက္တတိုက္လံုးၾကီး မည္းေနပါ့လား ဟ . . . . ဘာျဖစ္တာတုန္း “
ထိုအခါ တြင္း၂ တကိုယ္လံုး ၾကက္သီးေမႊးညင္းေတြထကုန္၏ ပါးစပ္မွလဲ ” ေသၿပီ ဆရာ ” စိတ္ထဲမွ ပံ်ဝံကုိ က်ိန္ဆဲေနေလသည္။ ဒင္း သတင္းမွား ေပးတာလား၊ သက္သက္ ေခ်ာက္ခ်တာလား၊ ဒါမွ မဟုတ္ ငါက်က္ထားတာပဲ မွားတာလား ဟ ေတြေဝေနစဥ္ ဒီေစ်းမီးေလာင္တာ မသိေအာင္ ေရွာင္ခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ တည ့္တည့္တိုးေနတယ္။
ထိုစဥ္ ငတိက ” ဘာျဖစ္တာတုန္း ငဗီရ”
“ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ငဂ်ယ္ရ အခုေခတ္က Emo ေခတ္ေလ ဒီေတာ့ တိုက္ေတြကုိလဲ Emo ဆန္ဆန္ျဖစ္ေအာင္
အမႈေရွာင္ နညက သူလိုခ်င္တယ္ဆုိလို႕ ေဆးသုတ္ခိုင္းထားတာ မိုက္တယ္ ဟုတ္. . . . ဟူး မျဖစ္ဘူး တေယာက္ေယာက္ကုိ ျမန္ျမန္ ေရာင္းမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္”
ငတိက ” ကဲေနာက္တေနရာ သြားတာေပါ့ ” ထိုအခါမွ တြင္း၂ သက္ျပင္းခ်ႏုိင္သည္။

“ဟ ငဗီေရ ေရွ႕က တိုက္က ပိုမိုက္တယ္ ဟ . . . . အေပၚ တထပ္ ႏွစ္ထပ္ေလာက္ပဲ မည္းေနတာ ရွိတ္ေျပးေနတဲ့ ပံုစံေလးကြ ဒါလဲ နည ဒီဇိုင္းပဲလား ”

ငဗီ ” ဟိုက္ “
ငတိ ” ဒီတိုက္ေတာ့ ငါ ယူမယ္ကြာ ဘယ္သူမွ မသိေစနဲ႔ဦး မင္းလိုခ်င္ရင္လဲ နညကုိ တလံုးေလာက္ ဒီဇီုင္း လုပ္ခိုင္းေပါ့”
ငဗီ ” ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့ ”
ငတိ ” ေမာၿပီကြာ ေရခဲေရ ဝယ္ေသာက္ရေအာင္”
ငဗီ ” ေကာင္းသားပဲ ငဂ်ယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရင္ေတြ ပူေနတာ ”
ငတိ “ေရခဲေရ ၁ ခြက္ေလာက္”
ငဗီ “အာာာ ငဂ်ယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေရဆာတယ္ေလဗ်ာ “
ငတိ “ေအးေလ တေယာက္ တဝက္ေသာက္မယ္ေလကြာ . . . တခြက္ ဘယ္ေလာက္လဲ “
ေရခဲေရသည္ ” ၄၀၀၀ပါ “
ငတိ ” ကဲေရာ့ ၅၀၀၀ တန္ “
ေရခဲေရသည္ ” ေရာ့ tissue ယူသြား အမ္းစရာ ၁၀၀၀ တန္ မရွိလို႕”
အျပန္လမ္းတြင္ သူေတာင္းစား တေယာက္က ” တနား က်ပါ ခင္ဂ်ာ မယားႀကီး ျပဳျပင္ဖို႕နဲ႔ မယားငယ္ နားကပ္ဖိုးေလးေလာက္ပါ ”
ငတိလဲ အရမ္းသနား သြားသျဖင့္ ” ကဲ ကဲ ခုဏက အမ္းလိုက္တဲ့ tissue ထုတ္ ေပးလိုက္ကြာ ”
ငဗီက ” ဟုတ္ ငဂ်ယ္ “
ထိုအခါ သူေတာင္းစားက ” အာ ဗ်ာ တေယာက္လာလဲ tissue တေယာက္လာလဲ tissue နဲ႔ မလိုခ်င္ပါဘူးဗ်ာ ”
ငတိက ” အလကား ညာဏ္ မရွိတ့ဲ ေကာင္ ဒါေၾကာင့္ သူေတာင္းစားျဖစ္ၿပီး မိန္းမ ၂ေယာက္ပဲ ရေသးတာ ” သူေတာင္းစား ” ဗ်ာ ”
ငတိ ” ဟုတ္တယ္ေလ ၁၀၀၀ တန္ မရွိေတာ့ tissue ေပးတာေပါ့ မင္းက စုၿပီး ေရခဲေရသည္ေတြကုိ ျပန္သြင္းေပါ့ သူမ်ားေတြ လုပ္တာ မျမင္ဖူးဘူးလား ”
သူေတာင္းစား ” ဟုတ္သားပဲ ဒီလမ္းရဲ႕ ေစ်းသည္ေတြဆီက စာရြက္ေလးျပၿပီး ပိုက္ဆံ လိုက္လုိက္ ေတာင္းေနတဲ့ အဆင့္ျမင့္ လိုင္စင္ရ သူေတာင္းစားဆို tissue ကို ၁၀၀၀၀ ဖိုး ၉ထုတ္ နဲ႔ ျပန္ေရာင္းတယ္ မွန္လိုက္ေလဗ်ာ ဒါဆုိ ေနာက္ မိန္းမတေယာက္ေလာက္ေတာ့ ထပ္ယူလို႕ရၿပီ ေက်းဇူးပါ ဗ်ာ “
ငတိ ” ေအး မင္းကုိ ေပးတာ တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ေနေသာ ကုန္စည္ဖလွယ္ နည္းပညာ ပဲ ”
တြင္း ၂ ” ငဂ်ယ္ ျပန္မယ္ဗ်ာ”
ငတိ ” ေအး ေအး ျပန္ေရာက္မွ ၁၀၀၀၀ တန္တို႕ ၁၀၀၀၀၀ တန္တို႕ ထပ္ထုတ္ဖို႕ အစည္းေဝးက်င္းပရဦးမယ္ ”
ငဗီ ” လိုေနတာက ၁၀၀၀ တန္ေလ ငဂ်ယ္ရ “
ငတိ ” ပိန္းလိုက္တဲ့ ငဗီ ငါက ေသးေသးေလးေတြ မလုပ္ခ်င္ဘူး . . . သူတို႕ကုိ နည္းပညာ ေပးထားၿပီပဲ ေတာ္ေရာေပါ့ ကမၻာမွာ ငါတုိ႕ ေဂဟာခုပဲ အဲ့နည္း ျပန္ေဖာ္ထုတ္ေသးတာ ”

အျပန္လမ္းတြင္ ေဆာင္ရန္လမ္းမွ ဘာျပႆနာမွမျဖစ္ပဲ ျပန္ေရာက္ရန္ တြင္း၂ ႀကိတ္၍ ဆုေတာင္းေနေလသည္။ သို႕ေသာ္ ဆုေတာင္း မျပည့္ေပ

ငတိ ” ငဗီ ေရွ႕က လူေတြက သံခ်ပ္ကာ ဦးထုတ္ေတြ စြတ္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနပါလား ဘယ္သူေတြတုန္း ဟ ”
ငဗီ ” ေအာ္ အဲ့တာ အတင္းေထာက္ေတြပါ အတင္းေမးဖို႕ သြားေနၾကတာ”
ငတိ ” ေဟ . . . . ဘယ္လို ”
ငဗီ “ေမ့လို႕ မဟုတ္ပါဘူး အရင္ေန႕က ကူးသန္း လုပ္သြားတဲ့ ပရိုးမိုးရွင္းေအာင္ျမင္လို႕ပါ “

ငတိ ” ေအာ္ ေအး ေအး ဟုတ္သားပဲ ငါေတာင္ တလံုးယူလာေသးတာပဲ”
ငတိလဲ ေဂဟာျပန္ေရာက္ေတာ့ ရုပ္ဖ်က္တဲ့ အတိုင္းပဲ ေနလို႕ ေကာင္းသျဖင့္ ေဘာင္းဘီ ျပန္မဝတ္ေတာေပ။