ကၽြန္ေတာ့္ဘဝ၏ စာသင္ခန္းမ်ားသည္ A မဟုတ္ခဲ့ေခ်။ ကၽြန္ေတာ့တြင္ Bipolar disorder (ဒိြပုိစြန္းေရာဂါ ေခၚ စိတ္ က်တလွည့္ တက္တလွည့္ ေရာဂါ) ရွိသည္။ ေက်ာင္း မုန္႕စား ဆင္းခ်ိန္တြင္ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း ေၾကာ္ျငာေသာ C+Plus ေသာက္ေလ့ေသာက္ထ မရွိ။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘယ္ေသာအခါမွ ( Dream ) အိမ္မက္ မမက္ေခ်။ အိမ္မက္ မက္ျခင္းသည္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သည္ဟု သိပံၸ ပညာရွင္မ်ားက သတ္မွတ္သည္။ Ear နား ရွိေသာေၾကာင့္ သီခ်င္း နားေထာင္သည္။ အဆူခံ ရသည္။ ဖုန္းနားေထာင္ ၍ ရသည္။ ျခင္ေအာ္သံ တဝီဝီကုိလဲ ၾကားရသည္။ Fail . . . . Try again later ! ! ! Gun တလက္ ရွိသည္။ ခက္သည္က ေရထည့္ ပစ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ (High) အျမင့္ေၾကာက္ ေရာဂါ ရွိသည္။ ထိုေၾကာင့္ ပိုက္ဆံ မရွာျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ မၾကာခဏဆိုသလို (Ill) ေနမေကာင္း ျဖစ္တတ္သည္။ (Jealous) မနာလုိ ဝန္တိုျခင္းသည္ ေကာင္းမြန္ေသာ အရာျဖစ္၏။ ဥပမာ – သင့္ခ်စ္သူမွ ဝန္တိုျခင္း၊ ခၽြန္ထက္ေသာ (Knife) ဓါးတစ္လက္ကုိ (Life) ဘဝတြင္ တခါတရံ ကိုယ့္ကုိကုိယ္ ထိုးစိုက္ရန္ ေဆာင္ထားသင့္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ (Moon) လ မျဖစ္ခ်င္ အနည္ငယ္ လင္းလက္ေသာ ၾကယ္မွ်သာ . . . (Nothing) ဘာမွ မရွိပါဘူးဟု ေျပာရေလာက္ေအာင္ ဘာမွ မရွိေပ။ ကၽြန္ေတာ္သည္ မီးခလုတ္ တခုျဖစ္ပါက ကိုယ့္ကုိကုိယ္ (Off) ပိတ္ထားမည္သာ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ (Psychologist) စိတ္ပညာရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏႈတ္လံုသည္။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ (Queen) ဘုရင္မလို မိန္းမလို မလိုခ်င္ေပ။ ကၽြန္ေတာ္သည္ (Reader) စာဖတ္သူ အဆင့္မွ်သာ ျဖစ္ၿပီး စာက်က္သမားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေခ်။ ဖတ္ၿပီးေသာ ကဗ်ာ၊ ဝတၳဳမ်ားအား မ်ားေသာအာျဖင့္ မမွတ္မိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ (Stream) စမ္းေခ်ာင္းဟု ေခၚေသာ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ရွိသည္။ သူသည္ အက္ေဆးမ်ားကုိ ေရးသားသည္။ (Thank) ေက်းဇူးတင္သင့္ေသာ သူမ်ားကုိ ေက်းဇူးတင္သည္။ (Unconscious) မသိစိတ္မွ လံႈ႕ေဆာ္ေသာအခါ သိစိတ္မွ လႈပ္ရွား၏။ သိစိတ္မွ လႈပ္ရွားေသာအခါ မသိစိတ္မွ ထိမ္းခ်ဳပ္၏။ သုညသည္ ဘာမွ မရွိဘူးဆိုတာကုိ ျပသေသာ (Value) တန္ဖိုးရွိသည္။ လူမ်ားသည္ ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ (Walk) လမ္းေလွ်က္သြား ရမွာ အပ်င္းႀကီး၍ ကားကုိ တီထြင္ၾကသည္။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ (Xylophone) သစ္သား ပတၱာလားကုိ တခါလား ႏွစ္ခါလား ျမင္ဖူးသည္။ You သင္ ေကာင္းလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္ ဆိုးမည္။ ေမတၱာဆိုေသာ အရာအား Zoom ဆြဲၾကည့္ခ်င္မိသည္။
ရင္ညိဳ တဂ္ထားေသာ တဂ္ A to Z ေလးပါ။
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ေႏြရာသီမွာ က်ဴရွင္ မတက္ျဖစ္လိုက္ဘူး။ ဒီေတာ့ အိမ္မွာပဲေနၿပီး ေဆာ့ရင္းက်န္ခဲ့ရတယ္။ သားေရကြင္း၊ ေဂၚလီ၊ အရုပ္ေတြကုိ ကေလးေတြဆီက ပုိက္ဆံ ေပးဝယ္ၿပီး ေဆာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆို ကေလးေတြက လိုလိုခ်င္ခ်င္ပဲ ေဆာ့တိုင္း ရႈံးေတာ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ အရုပ္တို႕ ေဂၚလီတို႕ ျပန္ဝယ္တာကိုး မွတ္မွတ္ ရရ တေန႕ ေဘာလံုးကန္တာ ကၽြန္ေတာ္က မကန္တတ္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မလုပ္ခ်င္တဲ့ ဂိုးသမားေပါ့။ ေဆာ့ေနရင္း တဖက္အသင္းက ကန္လိုက္တဲ့ ေဘာလံုးက ေရေျမာင္းထဲ က်သြားတာနဲ႔ သြားေကာက္ေရာ အဲ့မွာ ေရေျမာင္းထဲက ငုတ္စူးပါလိမ့္ေရာ ဒဏ္ရာေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္ ဒါကုိ ဇြဲမေလွ်ာ့ပဲ အိမ္ျပန္ ပတ္တီးစည္းၿပီး ဂိုးဖမ္းေသးတယ္ ေနာက္ဆံုး မခံႏိုင္ေတာ့ မကန္ရရင္ ဒိုင္ေတာ့ လုပ္မယ္ဆိုၿပီး အတင္း သူတို႕ မၿပီးမခ်င္း ေပေတကာ ဒိုင္လုပ္တယ္။ အက်ိဳးရလဒ္က ေနာက္ေန႕ အနာရင္းၿပီး ဖ်ားတာပါပဲ။ ေမးခိုင္ပိုး မဝင္တာ ကံေကာင္းတယ္။
) ကေလးဗိုလ္ေတြက ရင္ေကာ့ၿပီး သူၿပိဳင္မယ္ ငါၿပိဳင္မယ္ေပါ့ ဆုက ဘာမွ မဟုတ္ေပမဲ့ မၿပိဳင္တဲ့ ကေလးေတြ အထင္ႀကီးတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္တာ ခံခ်င္ၾကတာကိုး ကေလး သဘာဝဆိုေတာ့ ပူမွာ စပ္မွာထပ္ ဟီးရိုးမျဖစ္မွာ ပုိေၾကာက္တယ္ေလ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပူလို႕ စပ္လို႕ ေရေျပးေသာက္တဲ့ သူကေသာက္ ဆီးထုပ္ စားတဲ့ သူက စားနဲ႔ ပြက္ေလာ ရိုက္ကုန္တယ္ 
အဲ့ ႏွစ္ကေတာ့ သႀကၤန္ကို မွတ္မွတ္ရရေပါ့။ က်န္တဲ့ ႏွစ္ေတြကေတာ့ မထူးျခားပါဘူး။ ပံုမွန္ပါပဲ အေဖနဲ႕ အေမက ကားငွား အသိေတြ တင္ လည္ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ လိုက္လည္ တခါတေလ အရက္ခိုးေသာက္ေပါ့။ သူမ်ားေတြလို သႀကၤန္ဇာတ္လမ္းလဲ မရွိဘူး။ ဖုန္း နံပါတ္လဲ မရဖူးသလို ေပးလဲ မေပးဖူးဘူး။
